Geplaatst op 2 reacties

Mozes en Jezus

Deuternonium 5:5 Ik stond toen tussen hem en u in om zijn woorden aan u door te geven, want u was bang voor het vuur en durfde de berg niet op.

1 Timotheus 2:5 Want er is één God en ook één middelaar tussen God en mensen, de mens Christus Jezus, 6 die Zich gegeven heeft tot een losprijs voor allen

Wat hebben Mozes en Jezus gemeen?
Beiden fungeerden als middelaar tussen de mens en God. Mozes stond tussen het volk van Israel en God in. God sprak tot Mozes en hij gaf Gods woorden door aan het volk. Waarom? Er staat dat het volk bang was voor het vuur en de berg niet op durfde.
Verder op lezen we in vers 24: 

Zie, de HERE, onze God, heeft ons zijn heerlijkheid en zijn grootheid getoond, en zijn stem hebben wij gehoord uit het midden van het vuur; op deze dag hebben wij gezien, dat God spreekt met een mens, en dat deze toch in leven blijft.  Maar nu, waarom zouden wij sterven? Want dit grote vuur zal ons verteren; als wij nog langer de stem van de HERE, onze God, horen, zullen wij sterven.

Wat hier opvalt, is dat het volk  aangeeft dat ze gezien hebben dat ze God kunnen horen spreken en blijven leven! Je zou dan toch denken, nou, God kan dus ook met ons spreken en niet alleen tot Mozes. Maar het volk trekt een andere conclusie. Als we nog langer de stem van de Here onze God horen zullen we sterven. En vanaf dat moment wordt Mozes de middelaar tussen het volk en God. Iedere keer zou Mozes tussen beiden treden.

Mozes is een profetisch beeld van wat Jezus zou doen.

Mozes was de middelaar van het oude verbond, Jezus de middelaar van het nieuw en beter verbond. Maar er in een verschil. Mozes moest keer op keer als middelaar optreden, en het volk bleef bang voor God. Jezus heeft één keer als middelaar opgetreden; namelijk door zijn leven te geven aan het kruis. Hierdoor hoeven wij nooit meer bang te zijn. Mogen we weten dat God met ons wil spreken! Mogen we weten dat we de berg op mogen gaan om dichtbij God te komen.

Hebreeen 8:6 Nu echter heeft Hij een zoveel verhevener dienst verkregen, als Hij de middelaar is van een beter verbond, waarvan de rechtskracht op betere beloften berust.

Geplaatst op Geef een reactie

Come on and do it!

1 Samuel 23:1 Het was David ter ore gekomen dat de Filistijnen een aanval de den op Keïla en het graan van de dorsvloeren wegroofden. 2 David raadpleegde de HEER en vroeg: ‘Zal ik de strijd met deze Filistijnen aanbinden?’ De HEER antwoordde: ‘Ja, bind de strijd aan met de Filistijnen; je zult Keïla bevrijden.’ 3 Maar Davids mannen zeiden: ‘We zitten hier in Juda al zo in angst, wat moet het dan niet worden wanneer we naar Keïla gaan, de Filistijnse gelederen tegemoet?’ 4 Daarom raadpleegde David nogmaals de HEER, en de HEER antwoordde: ‘Komaan, ruk op naar Keïla; ik lever de Filistijnen aan je uit.’ 5 Toen ging David met zijn manschappen naar Keïla en leverde slag met de Filistijnen.

God spreekt hier tpt David: “Bind de strijd aan met de filistijnen, je zult Keila bevrijden.” God spreekt heel duidelijk, maar toch doet David niet meteen wat God van hem vraagt. Waarom? Behalve God, spreken zijn mannen ook tot hem. Dat waren echt geen watjes die niet durfden. Nee, de helden van David waren echt commando’s. Ruige jongens. Dit moet toch indruk op David gemaakt hebben waardoor hij ging twijfelen en aarzelen.
Dit gebeurde met David, maar dit is voor ons ook realiteit. Op zondag hoor je een goede preek, maar zodra het maandag is hoor je weer andere stemmen om je heen die je zeggen dat je niet moet doen wat God zegt. Je krijgt een openbaring van God in je stille tijd, maar door een vervelende gebeurtenis wordt dit geroofd uit je hart. Waarom? De duivel is er altijd op uit je passief te maken, en te luisteren naar andere stemmen in plaats van naar de stem van Jezus. Vanuit deze twijfel vraagt David God opnieuw of hij tegen de Filistijnen moest uittrekken. En wat is God’s antwoord: Komaan! Come on! Ik had toch al gezegd dat je moest aanvallen? Waarom ben je gaan twijfelen? Ruk op naar de Keila. Ik lever de filistijnen aan je uit!

God zegt: Come on and do it!

Het is alsof God zegt, waarom moet ik het nog een keer zeggen. Ik heb het je toch al een keer gezegd. Nu moet je het gewoon gaan doen!! Als God spreekt, dan wil hij dat je niet alleen hoort wat hij zegt, maar ook dat je het in de praktijk brengt.

Heden, als u Zijn stem hoort, verhard dan uw hart niet.
Hebreeën 3:15

Als God NU spreekt, wacht niet maar DOE het!

Geplaatst op Geef een reactie

Niets doen!

Alleen dankzij zijn genade ben ik wat ik ben. En zijn genade is bij mij niet zonder uitwerking gebleven. Integendeel, ik heb harder gezwoegd dan alle andere apostelen, niet op eigen kracht maar dankzij Gods genade. 1 Corinthiërs 15:10

Genade is krijgen wat je niet verdiend, zonder er iets voor te doen. Door het geloof in Jezus zijn we gerechtvaardigd en ontvangen we zijn genade, niet door onze werken. We zijn gered door wat Jezus heeft gedaan aan het kruis, niet door wat wij hebben gedaan of doen.
Maakt de genade dan dat we niet meer werken, dat we niets doen? Nee, dit vers laat het tegendeel zien. De genade, die Paulus niet verdient had door zijn daden en werken (hij vervolgde de kerk), was bij hem niet zonder uitwerking gebleven. Paulus zegt dat hij harder gezwoegd heeft dan alle andere apostelen.

Jakobus zegt dat geloof zonder werken dood is. En dat is ook zo!

Het begint bij geloof en het ontvangen van zijn genade, en vervolgens vloeien goede werken daar uit voort. Als je beseft hoe groot Gods genade is en hoe groot de prijs is geweest die Jezus heeft betaald, dan kan het niet anders dat je meer en meer voor Jezus wilt gaan doen. Niet om zijn liefde en zijn gunst te verdienen, maar juist om vanuit een openbaring van die onvoorwaardelijke liefde en zijn onverdiende gunst een verlangen te krijgen om helemaal voor Hem te leven.
En dan zegt Paulus iets heel belangrijks. Niet op eigen kracht, maar dankzij Gods genade.
Paulus had iets ontdekt. Door volledig te vertrouwen op Gods genade, je vertrouwen op Jezus te stellen en het niet van jezelf te verwachten, ga je werken voor God vanuit zijn kracht. Niet dankzij jou inspanning, maar dankzij Gods genade.
Dank God voor zijn genade! Vraag hem je te doorstromen met zijn kracht. Weet dat het niet van jou inspanning afhangt. Rust in Jezus en ervaar dat Hij je nieuwe kracht geeft om vol te houden.

Geplaatst op Geef een reactie

Geen tijd om te eten

Hij zei tegen hen: ‘Ga nu mee naar een eenzame plaats om alleen te zijn en een tijdje uit te rusten.’ Want het was een voortdurend komen en gaan van mensen, zodat ze zelfs niet de kans kregen om te eten. Markus 6:31

Ik weet niet hoe het met jou zit, maar als ik te lang niet gegeten heb, word ik chagrijnig. Dan gaat mijn maag knorren, word ik licht in mijn hoofd en licht geïrriteerd. In dit gedeelte word beschreven, dat het een voortdurend komen en gaan van mensen was, zodat Jezus en de discipelen zelfs niet de kans kregen om te eten. Zo druk had Jezus het dus, dat hij zelfs niet aan eten toe kwam. Jezus weet dat ons lichaam rust en voedsel nodig heeft en daarom zegt hij tegen de discipelen dat ze naar een eenzame plaats moeten gaan om uit te rusten. Ze stappen in de boot en varen naar een ‘geheime’ plek waar ze even alleen zijn.
Maar hun vertrek word opgemerkt en uit alle steden haasten de mensen zich over land naar die plaats en komen er nog eerder aan dan Jezus en de apostelen. Toen Hij uit de boot stapte, zag hij een grote menigte Markus 6:33-34
Wie gelekt had, staat er niet, maar de geheime locatie was bekend geworden.Wat een verlangen hadden deze mensen om bij Jezus te zijn. Je zou bijna kunnen zeggen; Jezus werd gestalkt, niet met rust gelaten. Ze hielden totaal geen rekening met het feit dat Jezus ook even alleen wilde zijn en eindelijk even rustig wilde eten.

Hij zag een grote menigte……..
Ik vraag me af wat er door mij heengegaan zou zijn. ‘Nee he, sjonge jonge! Kunnen die mensen me niet een ogenblik met rust laten. Ik heb alles gegeven, al mijn energie, mijn tijd. Nu is het even tijd om aan mezelf te denken. Ik stap weer in de boot en zoek snel een andere afgelegen plaats waar ze me niet kunnen vinden en ik eindelijk even kan bij komen. Ik heb wel een vakantie verdiend.’
Maar nee, Jezus reageert heel anders. Er staat…

…en voelde medelijden met hen, omdat ze leken op schapen zonder herder, en hij onderwees hen langdurig. Markus 6:34

Wow! Wat een reactie van Jezus. Hij voelde medelijden met hen, omdat ze leken op schapen zonder herder. Vanuit bewogenheid, vanuit zijn bovennatuurlijke liefde, kon Jezus hen weer langdurig onderwijzen.
Ook wij mogen leven in die bovennatuurlijke liefde en bewogenheid van God voor mensen. Dit stelt ons in staat mensen lief te hebben met Zijn liefde. Als onze liefde te kort schiet, dan is Zijn liefde daar om door ons heen te werken.

Paulus zegt het heel mooi in 2 Korinthiërs 5:14 Wat ons drijft is de liefde van Christus
Als de liefde van Christus je drijfveer is, Zijn bewogenheid je motivatie, dan zul je niet opbranden, maar vanuit Zijn kracht een impact hebben op de mensen om je heen.

Geplaatst op Geef een reactie

Effe wachten!

Wacht hier, antwoordde Mozes, dan ga ik vragen wat de HEER van u verlangt. Numeri 9:8

Een situatie die we allemaal wel kennen! Er wordt je een vraag gesteld, of er doet zich een situatie voor waar je even geen raad mee weet! Wat doe je dan? Zeg je wat het eerste in je komt, of handel je impulsief vanuit de emotie die je op dat moment voelt? Mozes was een man van God, die met God van aangezicht tot aangezicht sprak. Toch waren er in zijn leven ook situaties dat hij het ook even niet wist; dat hij de antwoorden niet had en niet wist was hij moest doen.
Mozes krijgt hier een vraag gesteld in vers 7:

‘Wij zijn onrein doordat we met een dode in aanraking zijn geweest,’ zeiden ze. ‘Moet dat echt een beletsel zijn om samen met de andere Israëlieten op de vastgestelde tijd ons offer aan de HEER te brengen?’

Wacht hier!
Mozes was niet te trots om toe te geven dat hij het antwoord niet had! Hij gaat ook niet zomaar wat zeggen, nee, het enige wat hij zegt is: ‘Wacht hier!’ Dat mag ook onze reactie zijn als situaties ons overweldigen, emoties de overhand dreigen te nemen, een antwoord of besluit van jou verwacht wordt, terwijl je het niet weet! Wacht hier! Laat elke situatie, vraag of beslissing maar even wachten, en durf dat ook zo te zeggen! En zeg dan dat je gaat vragen aan God wat Hij verlangt, wat hij wilt!
En vervolgens zocht Mozes de stilte op en hoorde Gods stem en kreeg antwoord. Vaak zijn er zoveel stemmen om ons heen, waardoor we de stilte moeten zoeken zodat we God liefdevolle zachte stem kunnen horen die ons de weg wijst en je laat weten welke kant je op moet gaan.

Effe wachten!
Tegen wat en wie moet jij vandaag zeggen: wacht hier! Effe wachten! Doe het nu en zoek net als Mozes je antwoord bij God!

Geplaatst op Geef een reactie

De onderste weg gaan

Tunnelruzie mondt uit in enorme file!

Vanochtend keek ik het RTL nieuws en zag ik een item voorbij komen van een man en een vrouw die als tegenliggers dezelfde tunnel in reden. Deze tunnel is te smal voor twee auto’s om er tegelijkertijd doorheen te gaan en de oudere man had voorrang moeten geven. De vrouw vond dat zij in haar recht stond en wilde van geen wijken weten. De man was fout, maar om één of andere reden wilde hij niet naar achteren rijden om alsnog voorrang te geven. Uiteindelijk stond er een file aan beide kanten van de tunnel en moesten omstanders 40 minuten praten met zowel de man als de vrouw om één van hen te bewegen om naar achter te rijden en de ander door te laten. Uiteindelijk reed de man alsnog naar achteren om de vrouw voorrang te verlenen.

In het leven is het vaak precies zo. Je komt in aanvaring met anderen, soms door je eigen schuld, maar soms ook door de schuld van een ander. Dan zijn we als deze vrouw die door de schuld van haar tegenligger vast komt te staan in een tunnel en maak je die ander duidelijk dat hij fout zit en en jij niet! Die ander moet het goed maken, die ander moet het oplossen, die ander moet zijn excuses maken etc. etc. En zo blijf je in de tunnel staan met die ander en is er geen beweging meer in te krijgen. Waarom? Omdat niemand de onderste weg wil gaan. Deze man wil niet toegeven dat hij fout zit door haar geen voorrang te geven. Deze vrouw wil niet de onderste weg gaan omdat zij gelijk heeft en in haar recht staat.

Jezus ging de onderste weg

Gelukkig hield Jezus niet vast aan zijn gelijk! Door onze verkeerde keuzes en zonden botsten we met God en kwamen we lijnrecht tegenover Hem te staan. Jezus staat tegenover ons in die tunnel; wij staan tegenover hem en zijn als die man die geen voorrang had verleend. Dan zet Jezus zijn auto in z’n achteruit en laat ons voorgaan, ondanks dat wij voorrang hadden moeten verlenen. Hij gaat de onderste weg voor ons, neemt onze schuld op zich en draagt de straf die wij verdienden. Doordat Jezus niet vast hield aan zijn gelijk, is de relatie tussen ons en Hem hersteld.

Wat is belangrijker, je gelijk of je relatie?

Wij mogen net als Jezus de onderste weg gaan in relaties en conflicten die we mee maken in het leven. Zeg sorry als je een fout hebt gemaakt en wees niet zo koppig als de man in de tunnel. Ga de onderste weg als iemand vast blijft houden aan zijn gelijk, en wees niet zoals deze vrouw in de tunnel die alles deed stagneren alleen maar omdat ze ‘gelijk’ had. Wat is belangrijker? Je gelijk, of de relatie? Gelukkig vond Jezus de relatie met ons belangrijker? Het is zoals John Ruskin heel mooi gezegd heeft:

“It is better to lose your pride with someone you love rather than to lose that someone you love with your useless pride!” John Ruskin

“Het is beter om je trots te verliezen aan iemand van wie je houdt, dan om degene van wie je houdt te verliezen door je nutteloze trots!”

Bekijk hier de video

Geplaatst op Geef een reactie

Failing forward

‘Moeten we onze broeders, de Benjaminieten, nog een keer aanvallen of moeten we het opgeven?’ vroegen ze, en de HEER antwoordde: ‘Val aan, morgen lever ik hen aan jullie uit.’ Rechters 20:28b

Dit vroegen de Israëlieten aan God toen ze tot twee keer toe een grote nederlaag hadden geleden tegen de Benjaminieten. Deze strijd begon nadat een aantal mannen uit de stam Benjamin op gruwelijke wijze een vrouw hadden verkracht met de dood tot gevolg. De overige stammen van Israël vroegen de stam Benjamin om hun uitlevering, maar dat weigerden ze. In plaats daarvan mobiliseerde ze hun leger.

De Israëlieten raadpleegden de Heer voorafgaand aan de strijd, en de Heer zei dat de stam Juda voorop moest gaan. Dan zul je denken en verwachten dat ze zullen overwinnen. God en het recht staat aan hun kant, maar niets is minder waar. Ze worden finaal in de pan gehakt. 22.000 Israëlieten stierven in de strijd. Wat een klap in het gezicht moet dat geweest zijn!

Opnieuw gingen de Israëlieten naar de Heer en vroegen of ze opnieuw moesten aanvallen. Ja, had de Heer gezegd. Val hen aan! En weer brachten de Benjaminieten een vernietigende nederlaag toe, met 18.000 gesneuvelde soldaten tot gevolg! Heer, waarom? Waarom faal ik weer? Waarom gaat het weer mis? Doe ik iets verkeerd? Ben U nog wel met me?

En dan voor de derde keer gaan de Israëlieten naar de Heer, met de vraag:

‘Moeten we onze broeders, de Benjaminieten, nog een keer aanvallen of moeten we het opgeven?’ En de HEER antwoordde: ‘Val aan, morgen lever ik hen aan jullie uit.’

Opgeven of nog een keer proberen?
En wat doe je dan? Vertrouw je de Heer, of geef je op! Probeer je het nog een keer, of kap je er mee! Het volk van Israël besloot niet op te geven, maar door te gaan, ondanks de twee eerdere mislukte veldtochten. Maar toch was de derde aanval, anders dan de vorige twee. De Israëlieten hadden geleerd van hun vorige twee nederlagen, en hadden hun strategie er op aangepast. Ze gingen de strijd aan en toen er dertig man sneuvelden, deden de Israëlieten alsof ze vluchten. De Benjaminieten zetten de achtervolging in en liepen regelrecht in een hinderlaag en werden compleet verslagen!

Wat kunnen we hiervan leren?

We kunnen hiervan leren dat we niet moeten opgeven als we falen. Van elke nederlaag en elke mislukking kun je leren! Als je niet opgeeft, maar iedere keer je strategie verbeterd, zul je uiteindelijk resultaat boeken, je droom zien uit komen!

Are you giving up and standing still, or are you failing forward?

Edison, de uitvinder van de gloeilamp heeft het heel mooi gezegd:

“Our greatest weakness lies in giving up. The most certain way to succeed is always to try just one more time.”

Dus……..Try one more time!

Geplaatst op Geef een reactie

Let’s stay together

You were all called to travel on the same road and in the same direction, so stay together, both outwardly and inwardly. You have one Master, one faith, one baptism, one God and Father of all, who rules over all, works through all, and is present in all. Everything you are and think and do is permeated with Oneness. Ephesians 4: 4-6 Message vertaling

God is één, drie in één! Een eenheid in volmaakte harmonie. Zo wil God dat zijn volgelingen ook één zijn. We hebben dezelfde God, en als God mensen samen voegt, dan zijn ze ook geroepen om deze zelfde weg te gaan in dezelfde richting! De Message vertaling zegt het hier zo mooi: ‘Let’s stay together, both outwardly and inwardly!’ God wil dat we bij elkaar blijven, zowel van binnen als van buiten.

Eenheid begint van binnen in het hart. Je kunt één doen; dat is een eenheid aan de buitenkant. Eén zijn is een eenheid van de binnenkant; een eenheid van het hart! En als je van binnen één bent, word dat van buiten zichtbaar, niet andersom!

Barnabas en Saulus

Barnabas en Saulus waren door God geroepen om samen op weg te gaan en het evangelie te verkondigen aan de heidenen. Ik zeg heel bewust, Barnabas en Saulus, want tot halverwege Handelingen 13 word consequent deze volgorde gebruikt. Barnabas was één van de eersten die geloofde in de echtheid van de bekering van Saulus en Barnabas zag de grote roeping op zijn leven. Barnabas bracht hem in contact met de apostelen in Jeruzalem, samen dienden ze een jaar de kerk in Antiochie en dan lees je het volgende:

‘Zo werden Barnabas en Saulus uitgezonden door de heilige Geest.’Handelingen 13:4

Barnabas en Saulus werden heel duidelijk door de heilige Geest samen uitgezonden! En Saulus ging met Barnabas mee! Maar tien verzen verder lees je in één keer het volgende:

‘Paulus en Barnabas gingen vanuit Perge verder naar de stad Antiochië in Pisidië’ Handelingen 13:14

Tijdens deze eeste zendingreis werd Saulus Paulus en ging hij ten volle wandelen in de grote zalving en roeping op zijn leven! Tot die tijd was Barnabas als een geestelijke vader geweest voor Saulus, maar Saulus groeide zo hard in zijn geloof en roeping dat hij Paulus werd en uitgroeide tot een geestelijke vader voor Barnabas. Vanaf nu ging Barnabas met Paulus mee en niet andersom! Barnabas heeft altijd het grote plaatje voor ogen gehad, namelijk de universele kerk en haar grote opdracht. Hij is nooit gericht geweest op zijn eigen bediening en zijn positie in de kerk waardoor hij zich bedreigd voelde door Saulus die God overduidelijk heel machtig zo gaan gebruiken. Het ging Barnabas nooit om hemzelf maar om Jezus en zijn kerk!

Eenheid begint in het hart, maar eindigt daar ook

Barnabas vormde altijd een eenheid met Saulus, maar zoals eenheid begint in het hart, kan het ook eindigen in het hart. De bijbel roept ons niet voor niets op om ons hart te bewaken. Er komt iets negatiefs het hart van Barnabas binnen. Zou hij toch moeite hebben gehad met het feit dat zijn voormalige geestelijke zoon, nu zijn geestelijke vader was geworden? Vond hij het toch moeilijk dat Paulus hem nu mee nam op zendingsreis in plaats van andersom. Zou hij moeite hebben hebben gehad met het feit dat hij niet meer de leiding had, maar Paulus? We weten het niet zeker, maar één ding weet ik wel zeker. Verdeeldheid werd aan de buitenkant zichtbaar en dat moet een gevolg zijn geweest van wat er aan de binnenkant gebeurde. Let’s stay together! God heeft ons samen gebracht en uitgezonden! Helaas niet. We lezen in Handelingen 15:36-39 het volgende:

‘Niet lang daarna zei Paulus tegen Barnabas: ‘Laten we teruggaan naar alle steden waar we het woord van de Heer hebben verkondigd, om te zien hoe het daar met de leerlingen gaat.’ 37 Barnabas wilde ook Johannes Marcus meenemen, 38 maar Paulus voelde daar niets voor, omdat hij hen in Pamfylië in de steek had gelaten en niet langer had deelgenomen aan hun zendingswerk. 39 Een en ander leidde tot grote onenigheid, zodat ze uit elkaar gingen en Barnabas samen met Marcus naar Cyprus vertrok.

Er staat dat Paulus het initiatief nam voor een tweede zendingsreis en Barnabas wil iemand meenemen waar Paulus niet achter stond. Deze situatie bracht aan het licht wat er in het hart van Barnabas was geslopen; verdeeldheid! Hij was nog wel samen met Paulus op weg, maar was hij van binnen nog wel samen? Nee, Barnabas kon zich niet onderwerpen aan zijn geestelijke vader en dat is zo jammer! Hij begon zo goed! Vanaf handelingen 15:39 komt Barnabas niet meer in het boek Handelingen voor, terwijl hij geroepen was om samen met Paulus in de bediening te staan.

We mogen hier ook een les uit leren. Bewaak je hart voor verdeeldheid. Let’s stay together, both inwardly and outwardly!

Het boek handelingen is nog niet klaar. Zorg dat je naam in het boek blijft!

Geplaatst op Geef een reactie

Klein maar groots

Maar wie de grootste onder u is, zal uw dienaar zijn. Mattheus 23:11

In de bijbel staan verhalen opgetekend die iedereen kent; David en Goliath, Daniel in de leeuwenkuil, de ark van Noach, Mozes en de uittocht uit Egypte. Grote mannen Gods met een grote betekenis. Maar toch spreekt de bijbel ook over personen, die een hele kleine rol vervullen in een bijbelverhaal, maar toch een ongelofelijk grote betekenis hebben gehad. Groots heeft in het koninkrijk van God en hele andere betekenis dan in de wereld. Jezus zegt, wie de grootste onder u is, zal uw dienaar zijn. Een dienaar zet zichzelf niet op de voorgrond, is niet met zichzelf bezig, maar is bezig om een ander te dienen vanuit liefde.

Sifra en Pua, Chur en Epafroditus.
Ik ga vier namen noemen van personen uit de bijbel en aan jou de vraag of je meteen weet wie het zijn. Sifra en Pua, Chur en Epafroditus.
En? Ken je ze? Je hebt ongetwijfeld over ze gelezen, maar hebt hun naam niet onthouden omdat er niet vaak over gepreekt en geschreven wordt. Ze worden namelijk maar enkele keren genoemd, maar daardoor zijn ze niet minder betekenisvol!

Sifra en Pua waren twee Hebreeuwse vroedvrouwen, die God gehoorzaamden boven de Farao, die wilde dat ze alle pasgeboren Hebreeuwse jongetjes zouden doden. Het is aannemelijk dat mede door hun heldendaad, het lukte om Mozes in leven te houden toen hij geboren werd. Een kleine baby, een van de vele, maar deze zou uitgroeien tot de man die een einde zou maken aan de slavernij en de onderdrukking.

Chur was degene, die samen met Aaron, de armen van Mozes tot zonsondergang omhoog hield, waardoor Israël de oorlog won van de Amalekieten. Aaron kennen we, Jozua en Kaleb kennen we! Maar Chur? Hij wordt behalve in dit verhaal in Exodus 17 nog één keer genoemd in Exodus 24, maar that’s it! En toch was hij groots in Gods ogen, want hij was een dienaar. Hij diende Mozes door hem zijn handen omhoog te houden. Het ging Chur niet om zichzelf en zijn naam, maar het ging hem om het grotere doel!

Epafroditus is een man die veel heeft betekend voor Paulus achter de schermen. In Fillipenzen wordt hij twee keer door Paulus genoemd. Hij noemt hem zijn broeder, medewerker en medestrijder, iemand die hem heeft bijgestaan in zijn nood. Een kleine vermelding, maar van groot betekenis voor Paulus. Paulus, de man die twee derde van het nieuwe testament schreef en het evangelie bracht naar de heidenen!
Dus, het maakt niet uit hoe klein jou aandeel lijkt in het koninkrijk van God. Voor God is niets klein! Als je het doet voor de Heer, met een dienend hart, dan is het betekenisvol voor God. Hoe klein het ook mag zijn in jou ogen, God kan het tot iets groots en betekenisvol maken!

lk wil eindigen met een mooie quote:

If you’re to BIG to serve, you’re to SMALL to lead!

Geplaatst op Geef een reactie

Onbekwaam bekwaam zijn

Maar hij zei tegen Hem: Och, mijn heer! Waarmee zal ik Israël verlossen? Zie, mijn geslacht is het armste in Manasse en ik ben de jongste in mijn familie. 16 Maar de HEERE zei tegen hem: Omdat Ik met u zal zijn, zult u Midian verslaan alsof het maar één man was. Richteren 6:15-16

Te onbekwaam

Gideon spreekt hier tot de engel die hem net een boodschap van de Heer heeft gegeven met daarin de mededeling dat God hem gaat gebruiken om Israel te verlossen van de Midianieten. Dit gesprek werd gevoerd terwijl Gideon in de wijnpers stond om tarwe te kloppen uit angst dat de Midianieten hem zouden zien. God kiest dit moment van zowel letterlijk als geestelijk in de put zitten uit om Gideon te roepen door te zeggen; ‘de Heer is met je machtige held!’ Wij zouden een bange man gezien hebben die zich verstopt voor de vijand, maar God zag een machtige held die Hij kon gebruiken. Gideon voelt zich onbekwaam en heeft echt het idee dat God de verkeerde heeft uitgekozen. Hij probeert de engel hiervan te overtuigen door te zeggen dat zijn geslacht de armste is en hij de jongste is van de familie! Niet goed genoeg, te arm, te jong, te bang, te onbekwaam!

Maar God kiest juist deze man uit, omdat hij zich zo onbekwaam voelt! God wil dat we er altijd van doordrongen zijn dan het niet van onze bekwaamheid afhangt, maar van Hem alleen! Gideon dacht juist redenen te geven waarom hij de verkeerde man was, maar hij gaf juist redenen waaruit bleek dat hij echt bruikbaar was voor God!

Vind je bekwaamheid in God

Drie keer vraagt Gideon een bevestiging aan God om zeker te weten dat God het was die dit van hem vroeg. God betoont zijn genade door Gideon iedere keer weer een teken te geven. God is blij als we onze zekerheid zoeken in zijn woord, in plaats van in onze eigen bekwaamheden.

Uiteindelijk is Gideon er zeker van dat God hem heeft geroepen om een leger aan te voeren dat het volk Israël gaat bevrijden! Hij weet een leger van 30.000 mannen op de been te krijgen. Maar God laat Gideon weten dat ze op deze manier zouden kunnen zeggen dat 30.000 mannen Israël hebben verlost en niet God. Gideon, zoek je zekerheid en bekwaamheid niet in een groot leger, maar in Mij! Uiteindelijk blijven er 300 mannen over! 300 mannen zijn niet in staat om een groot vijandig leger te verslaan; ze zijn onbekwaam! Maar God wilt juist dat Gideon zich onbekwaam voelt, zodat God hem kan bekwamen om het onmogelijke te doen! God ziet dat Gideon worstelt met deze gevoelens van onzekerheid en angst en biedt voor het eerst zelf een teken aan! Samen met zijn knecht Pura moet hij het vijandige kamp binnen gaan om daar te mannen te horen spreken van een verpletterende overwinning van Gideon op de vijand!

Gebroken kruiken

Gideon weet dat de overwinning niet afhangt van hemzelf, van het aantal soldaten, maar van God. Hij is hier nu zo zeker van dat hij de 300 mannen hun zwaarden en speren laat inwisselen voor ramshoorns, fakkels en kruiken. Een leger zonder wapens is onbekwaam om te vechten, maar Gideon weet dat het de wapens van de Heer zijn die de overwinning gaan geven. Alsof dat niet genoeg is laat Gideon de kruiken kapot gooien! Wat heb je nou een gebroken kruik? Zonder de gebroken kruiken, zou de fakkels die Gideon in de kruiken had laten zetten, niet zichtbaar worden!

En deze kruiken zijn een beeld van jou en mijn leven! Wij zijn als aarden kruiken en hebben een schat in ons die zichtbaar wordt als we gebroken en onbekwaam zijn van ons zelf! Gebroken kruiken gaven de overwinning, niet door de kracht van Gideon en zijn leger, maar door de bovennatuurlijke kracht van God! En zou mag jij ook bekwaam zijn in het onbekwaam zijn, bekwaam onbekwaam, zodat de allesovertreffende kracht van God is en niet van jou!

God doesn’t call the qualified, He qualifies the called!

Maar wij hebben deze schat in aarden kruiken, opdat de allesovertreffende kracht van God zou zijn en niet uit ons. 2 kor 4:7